DOLAR 7,8880
EURO 9,2876
ALTIN 482,58
BIST 1.205
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 19°C
Çok Bulutlu
İstanbul
19°C
Çok Bulutlu
Sal 20°C
Çar 22°C
Per 22°C
Cum 24°C

YARIM ASIRLIK FİLM GİBİ BİR HAYAT!

YARIM ASIRLIK FİLM GİBİ BİR HAYAT!
30.04.2020
2.026
A+
A-

ESENLER’İN NORVEÇLİ GELİNİ OLDUĞUNU BİLİYOR MUYDUNUZ?

Norveç’te bir gazeteciydi Randi Helene. 1976 yılında Esenlerli bir gemici olan eşi ile Norveç’te tanıştı. Bu tanışma onun hayatını değiştirdi. Norveç’ten Esenler’e uzanan ve bir film senaryosunu aratmayan yaklaşık yarım asırlık bu hayat hikayesi, Esenler Belediyesi’nin yayın organı Kentim Esenler’de yer aldı. “BİR DAYANIŞMA HİKÂYESİ! NORVEÇLİ FATMA HANIM” başlığı ile verilen o röportaj:
‘NORVEÇLİ FATMA’ İÇİN ÖRNEK DAYANIŞMA!
Fatma Yazıcılar… Namıdiğer ‘Norveçli Fatma’nın, Norveç’ten Esenler’e uzanan hayat hikayesi… Fevzi Çakmak Mahallesi’nde beş evladını komşularının yardımlarıyla büyütmüş, Esenler’e gönülden bağlanmış örnek bir anne…
Esenler’in ‘Norveçli Fatma’sı Fatma Yazıcılar ile Norveç’ten Esenler’e geliş sürecini, Esenlerli komşularıyla dayanışmasını, İslâmiyet’i nasıl seçtiğini ve eşini kaybettikten sonra beş çocuğunu nasıl bir özveriyle büyüttüğünü konuştuk.
Norveç’ten Türkiye’ye geliş süreciniz nasıl oldu?

Aslen Norveçliyim. Türkiye’ye 1976 yılında eşimle evlendikten sonra geldim. Norveç’te bir gazetede çalışıyordum. Eşim de gemiciydi. O vesileyle Norveç’e geldiğinde tanıştık, arkadaş olduk. Daha sonra evlendik. Evlendiğimde ben 24, eşim 33 yaşındaydı. 13 yıl evli kaldık. 1989 yılında Eşim vefat ettiğinde 37 yaşımdaydım. Şimdi ise 68 yaşındayım, 31 yıldır Esenler’de yaşıyorum.

5 ÇOCUĞUMLA KALAKALDIM AMA KOMŞULARIM YARDIMA KOŞTU
Beş çocuğunuzla Esenler’e geldiğinizde neler yaşadınız?
Beşyüzevler’de oturduğumuz sıra eşim midesinden rahatsızlandı, Çapa Tıp Fakültesi’nde tedavi görüyordu. Başka bir gelirimiz olmadığı için hastane masraflarını karşılamak üzere Beşyüzevler’deki evimizi sattık. Gelen para ile hem hastane masraflarını ödedik hem de Esenler’den bir gecekondu satın aldık. Maalesef Esenler’e taşındıktan beş ay sonra eşim vefat etti. Allah razı olsun, özellikle muhtar ve komşularımın hepsi bana kol kanat gerdi, çok yardımcı oldu. O sıralar bu mahallede dört veya beş ev vardı. Hepsi gecekonduydu. Bizim ev de gecekonduydu. Zaten herkes kıt kanaat geçiniyordu ama yardımlaşma konusunda hepsi birbiriyle yarışıyordu. Eşimin emeklisi yoktu, çocuklarım çok küçüktü ve ben de çalışmıyordum. Hiçbir şeyimiz yoktu. Kupkuru bir eve geldik, bir de eşimi kaybettim. En büyüğü 10 yaşında, en küçüğü 2 yaşındaki 5 çocuğumla kalakaldım. Sigorta yok, sağlık güvencesi yok, emeklilik yok , kısacası hiçbir gelirimiz yoktu ama o zaman mahallenin hepsi bana yardım etti. Kimisi yemek yaptı getirdi, çocukların ihtiyaçlarını gördüler, harçlık verdiler. Eşimin yokluğunu hissettirmemek için ellerinden geleni yaptılar. Komşularım bana hem maddi hem de manevi olarak destek oldu. Hepsinden Allah razı olsun. Sonra Milli Gençlik Vakfı ve Aziz Mahmud Hüdayi Vakfı da bize sahip çıktı. Eşim vefatındaki ilk günlerde Norveç’e dönme konusunda kararsız bir şekilde düşüncelerdeydim. Komşularımın ve bu vakıfların yardımları ile Türkiye’de kalmaya karar verdim, zaten gitmek istemiyordum. Hatta o sıralar Norveç’ten ablam gelmişti. O da bana “Bu gecekonduyu satmana yardım edeyim. Her şeyi bırak Norveç’e dön. Eğer Norveç’e gelirsen sana yardım ederim, burada kalırsan sana hiç yardım edemem” dedi. Çünkü “Sen böyle mi yetiştin, yardımlarla mı büyüdün?” dedi. Çok düşündüm, taşındım. Hatta ülkeme dönmem konusunda yardımcı olmak için Norveç Konsolosu ve eşi de geldi ziyaretime. Çok kibar insanlardı ama dönmek istemediğimi söyledim onlara.
Eskiden de İslâmiyet’e bir yakınlığınız var mıydı?
Hiç bilmiyordum. Eşimle tanışınca Müslümanlığı öğrendim. Arkadaşlığımız sırasında o bana Müslümanlığı anlatıyordu. Bir keresinde kulağım ağrıyordu, okudu ve kulağımın ağrısı gitti. Ben de zaten çok sevmiştim İslâmiyet’i. Eşimle tanışmadan önce birçok farklı dine mensup insanlarla iletişimim oldu. O dinleri araştırdım ama ben onların hiçbirine kendimi yakın hissetmedim. Eşimle tanışınca, evlendikten sonra Müslüman olmayı içimden gelerek istedim, hissettim.
MAHALLEMİN ‘NORVEÇLİ FATMA’SI OLDUM
Adınız nasıl Fatma oldu? Bu isme kolay alıştınız mı?
44 sene önce evlendiğimiz sırada Norveç’te bulunduğumuz yerde Türk imam yoktu. Pakistanlı bir imam vardı, komşumuzdu. Onlara gittik, kadınlar benim başımı kapattılar. Pakistanlı kadınlarla imamın önüne oturduk, orada kelime-i şehadet getirdim ve Müslüman oldum. İsmimi o gün seçeceğimi bilmiyordum. Rahmetli de bana söylememişti. Kelime-i şehadet getirdikten sonra hangi Müslüman adını istiyorsunuz diye sordular. Benim asıl adım Randi Helene idi. Bana bir sürü Müslüman adı saydılar, diğerlerini hatırlamıyorum ama tek Fatma adı kulağıma hoş geldi, söylemesi kolay geldi. Belki Ayşe seçseydim, şimdi Ayşe olurdum ama benim Fatma ismi hoşuma gitti, ‘Fatma olsun’ dedim. Adım böylece konulmuş oldu, güzel de oldu. Hemen alıştım ismime. Hatta o sıralar Pakistanlılar’ın birisi fotoğraf çekmiş. Pakistan gazetelerinde yer almışım. Daha sonra Norveçli gazetelerden de bana geldiler, röportajlar yaptılar. Artık tüm komşularımın ‘Norveçli Fatma’sı oldum, bütün mahalle bana ‘Norveçli Fatma’ dedi.
BURADAN AYRILAMAM, NEREYE GİTSEM ESENLER’İ ÖZLÜYORUM
Esenler sana ne ifade ediyor?
Burası benim evim, yerim yurdum. Nereye gitsem Esenler’i özlüyorum. Esenler’deki insan ilişkileri, komşuluk ilişkileri hiçbir yerde yok. Mesela Norveç’te insan ilişkileri buz gibi. Merdivenden inerken ‘aleykümselam’ diyecek biri olmaması bile beni tedirgin ediyor.
Norveç’te annem vefat etti, bir tek komşu bile gelmedi. Halbuki burada eşim vefat ettiğinde tüm mahalle, tüm komşular Allah razı olsun, hepsi benimle beraber ağladı, üzüldü, beni teselli etti. İşte hayatım Esenler’de böyle zor zamanlarımda komşularımın beni ve çocuklarımı da bir aile gibi kucaklaması ile güzel anılarla geçti. Komşularım her zaman benim gönlümde ve onları daima duayla anıyorum.

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.